
گـــر مي فـــروش حـــــاجـت رنـدان روا کند
ســـاقي به جــــام عـــدل بـــده بـــاده تـا گــدا
حقـــا کـز ايـن غمـــان بــرسد مــژده امــــان
گــر رنـج پيش آيد و گر راحت اي حکيـــــــم
در کارخانــهاي کهـ ره عقــــل و فضـل نيست
مـطـرب بســــاز پرده که کس بي اجل نمـــرد
ما را که درد عشــق و بـــلاي خمــار کـشــت
جان رفت در سر مي و حافظ به عشق سوخت
حافظ 



نظرات شما عزیزان: